Ik zag op Instagram van thefolklorerooms bovenstaande afbeelding en toen dacht ik “Is dit iets voor MusicGear?”. Maar aangezien je MusicGear koopt om muziek te maken en als je muziek maakt je het leuk vind als mensen naar je muziek luisteren hoort de moderne manier van muziekdistributie toch wel op deze website.
Ik ben al sinds de jaren 90 bezig met muziek. Met de band waar ik toen in speelde deden we er alles aan om een platencontract te krijgen. We huurde een studio van het geld dat we met optredens hadden verdiend, maakte een demo en stapte in de auto en reden naar Hilversum waar alle grote platenmaatschappijen zaten. In Hilversum kwamen we er achter dat je eigenlijk best wel eenvoudig aan het bureau van een A&R manager van een platenmaatschappij kon aanschuiven, zelfs zonder afspraak. In een middag konden we namelijk bij 4 verschillende A&R managers terecht, die luisterde alle vier naar onze demo om daarna door alle vier weer vriendelijk toch dwingend de deur uitgestuurd te worden zonder contract.
Ondanks toen een platencontract scoren toen het hoogst haalbare was lijkt me dit achteraf gezien best wel een boel gezeur geweest als het was gelukt. Want meestal ging zo’n platenmaatschappij zich enorm bemoeien met je muziek, bleef er niets meer van je artistieke vrijheid over en was dit absoluut geen liefdadigheid. Een platenmaatschappij ging/gaat alleen met je in zee als ze er geld mee kunnen verdienen en het liefst zo veel mogelijk voor hun en zo weinig mogelijk voor de artiest. Als beginnend artiest weet je niets van financiën over het algemeen en je bent vaak zo blij dat je een contract krijgt dat je alles tekent wat ze je voorleggen. Daar zijn vellen voorbeelden van in de muziekgeschiedenis.
Nu 30 jaar later kan je als artiest alles zelf doen. Je kan met een homestudio, als je genoeg kennis hebt, muziek opnemen die niet onder doet voor muziek die in een studio is opgenomen die duizend euro per uur kost. Om je muziek op de verschillende streamingsdiensten te krijgen kan je gewoon gebruik maken van diensten als Distrokid die alles voor je regelt met een jaarabonnement vanaf € 24,99 per jaar en dan kan je ook nog oneindig veel muziek publiceren.
Ik heb een keer een nummer gemaakt op een middag dat ik niets had te doen, totaal muzikaal niet interessant of van enige artistieke kwaliteit en dat kwam toevallig in een paar playlists terecht. Nu een paar jaar nadat het uitgebracht werd is het totaal zo’n 50.000 keer beluisterd en ik kreeg daar ongeveer € 213,00 voor. Je zult zeggen dat is niet veel en dat is natuurlijk ook zo maar het betekent ook dat je (€ 213,00 / 50.000) ongeveer 0,00426 euro per stream krijgt. Dat is niet veel als je weinig streams hebt maar er zijn artiesten die miljoenen zo niet miljarden streams hebben.
Als je dan bedenkt dat bijvoorbeeld de artiest Bad Bunny op dit moment 11,500,000,000 streams heeft behaald betekent dit dat hij alleen al aan streams zo’n 48 miljoen euro heeft verdient. Een artiest als Raye heeft maandelijks zo’n 45 miljoen luisteraars, dat betekent dat zij zo’n € 191.700 per maand aan haar streams verdient. Dat is dus meer dan € 2,3 miljoen per jaar alleen al aan inkomsten via streams.
En toch klagen artiesten over hun inkomen van de muziek en verdienen dus schijnbaar meer aan een t-shirt dan 6000 streams zoals je hierboven kan zien op de afbeelding. Als ik 6000 x € 0,00426 doe kom ik op € 25,56 en dat lijkt me toch meer dan dat je kan verdienen op een t-shirt of die t-shirts kosten dan meer dan € 40,- euro per stuk.
Volgens mij is het probleem dat veel artiesten hele hoge bedragen krijgen van Spotify maar het gewoon met te veel mensen moeten delen. Ik krijg via Distrokid 100% van mijn inkomsten maar als je een artiest bent die wel een contract hebt met een platenmaatschappij dan zullen die wel een grote hap uit je inkomsten nemen en wellicht moet er ook nog een percentage naar een manager e.d.
Vroeger kreeg elke artiest een vast bedrag per gekochte plaat. Had je die plaat gekocht en bracht je ‘m daarna naar een 2de hands platenwinkel dan kreeg jij geld maar die artiest niet. Daarnaast is als je fysieke geluidsdragers verkoopt het aanbod beperkt, een Vinyl album of CD wordt in een oplage geproduceerd.
Bij streaming is het aanbod onbeperkt en is dus voor iedereen te beluisteren en krijgt de artiest voor elke keer dat zijn nummer wordt gedraaid een bedrag. Omdat de luisteraar geen investering hoeft te doen zoals hij bij een CD of Vinyl album wel moet doen is het ontdekken van nieuwe muziek veel laagdrempeliger. Dat lijkt me toch ook een voordeel van streamen.
Dus dan is de vraag zou Bad Bunny ook € 48 miljoen aan zijn 7 uitgebrachte albums hebben verdiend als streaming niet bestond?
Ik vind de vrijheid om te kunnen werken zonder platenmaatschappij, zelf alles opnemen en uitbrengen en 100% van de verdiensten krijgen echt geweldig en volgens mij zijn de opbrengsten, hoe nihil in mijn geval dan ook, prima. Vroeger maakte ik allemaal muziek en deed ik er niets mee of maakte nummers niet eens af omdat ik er toch niets mee kon. Nu maak ik nummers af, maak ik een afbeelding voor de hoes maak er een simpele video voor en zet het allemaal op het internet. Dat er bijna niemand naar luistert is jammer maar maakt het hele maak proces niet minder leuk. Geen enkele platenmaatschappij had ooit mijn muziek uitgebracht maar nu kan ik gewoon alles doen wat ik leuk vind en dat kost me buiten mijn tijd minder dan € 25,00 per jaar.
Dit is toch wel de echte ‘do it yourself’ (DIY)-mentaliteit waar de punk zo bekend om was. Nu kan je vanuit elke zolderkamer een hit scoren. De truc is denk ik alleen om de opbrengsten met zo min mogelijk partijen te hoeven delen.
Ik ben erg benieuwd naar jullie mening over dit onderwerp in de reacties onder dit artikel.
